شد وكسرى عزم عمارت آن نمود متقاضى اجل مهلت أو نداد ، وشنزويه « 1 » كه بعد از أو پادشاه شد به واسطهء قلّت مدّت سلطنت فرصت تعمير آن نيافت . تا آن كه دولت اسلام ظاهر شد ، وعجم را اشتغال به حرب وآوارگى پيش آمد ، ومسلمانان را در مبادى حال مهارتى در عمارت زمين نبود ، لاجرم مدّتى آن موضع خراب مانده بود . وچون دولت اسلام استقرار يافت ، وأحوال بطايح نزد سلاطين اسلام مذكور شد ، عمّال را به كشتى نشانده به آن موضع فرستادند ، وايشان در ميان آن موضع بلنديها ديدند كه آب به آنجا نرسيده بود ، صلاحيت عمارت وزراعت داشت ، پس در آنجا قريه‌ها ساختند ، وجمعى در آنجا ساكن سده برنج مزروع ساختند . ودر اوّل ايّام آل بويه جمعى از ديالمه كه قوم ايشان بودند بر آنجا مستولى شدند ، وآب وكشتيهاى آنجا را قلعهء خود ساختند ، واز طاعت سلطان بيرون رفتند ، وچون دولت ديلم منقضى شد ، وبعد از ايشان دولت سلجوقيه نيز منتهى گرديد ، وخلفاى عبّاسى را قدرتى بهم رسيد آن بطايح در حوزهء حكم ايشان در آمد . مؤلّف گويد : كه بنا بر آنچه ظاهر شد كه متوطّنان آن ديار در بعضي أوقات طايفهء ديلميان بوده‌اند ، ودر بعضي از أزمنة طايفهء بنى أسد در آنجا توطّن نموده‌اند ، واين هردو طايفه شيعهء اماميه واز مخلصان سادات وعلويه‌اند . در مائهء تاسعه سيد محمّد بن سيد فلاح موسوى واسطى ، كه تلميذ شيخ اجل أحمد بن فهد الحلّى الامامي قدّس اللّه روحه بود به ميان آن قوم رفت ، وايشان به

--> ( 1 ) در مجالس : وشيرويه .